Op 1 mei komt Nick Cave samen met zijn Bad Seeds naar Vorst Nationaal. Deze keer komen ze hun nieuwste album, 'Dig Lazarus, Dig!!!' voorstellen. Een - volgens de recensenten - typische Nick Cave plaat waarvan iedereen de single ondertussen al bijna uit het hoofd kent.
Voor mij is Nick Cave een beetje een speciaal geval. Natuurlijk vind ik het laatste album goed, daar valt niet over te discussiëren, maar bij mij draait het toch net om iets anders. Nick Cave onderscheidt zich van de andere artiesten door de inhoud van zijn songs. In tegenstelling tot menig betekenisloze hits van tegenwoordig vertelt Cave een heel verhaal met zijn songs. Je moet er wat inspanning voor doen om te volgen wat hij vertelt, maar die inspanning is de moeite dan ook waard. Je krijgt een heel verhaal voorgeschotelt, vol van emoties. En dat maakt Nick Cave voor mij zo bijzonder. Alsof dat nog niet genoeg is, hangt er meestal nog een heel verhaal vast aan het ontstaan van een nummer. Niet zo maar eventjes iets op papier zetten om geld te verdienen. De songs komen uit het hart en ontstaan omdat de nood er is om het op een of andere manier tot uiting te brengen. En dat vind ik toch wel een ferme chapeau.

Niet overtuigd van wat ik vertel? Doe dan je best en luister naar deze kalmere (en oudere) Nick Cave song. Tsjokvol emoties én met ontstaansreden.

Fotorestricties zijn altijd vervelend. Iedereen die al eens een concert gefotografeerd heeft kent het zinnetje 'First three songs, no flash'. Nick Cave doet daar nog een schepje bovenop...één nummer om je foto's te maken, en dan fini.
Nu ja, voor een persoon als Nick Cave leg je je daar natuurlijk bij neer en ben je al blij dat je uberhaupt een nummer mag fotograferen.
In dat ene nummer bewijst Nick Cave dan meteen ook waarom hij zo populair is in de muziekwereld. Het eerste nummer zit afgeladen van de energie. Cave en zijn Bad Seeds gaan volledig op in hun muziek en doen hun uiterste best om het publiek waar voor z'n geld te geven. Iets waar vele andere (jongere) bands een groot voorbeeld aan kunnen nemen. Hoewel ik maar één nummer kon zien en fotograferen was dit dan ook een van de beste optredens in maanden voor mij. Zowel fotografisch (wat een expressie, wat een emotie, wat een dynamiek,...) als muzikaal zat alles zéér OK.

Ook VRT Nieuws was aanwezig (en mochten raar genoeg de eerste twee nummers filmen...Het tweede nummer was trouwens 'Dig Lazarus, Dig!!!' wat fotografisch ook de moeite moet zijn geweest...maar we klagen zeker niet), en in de internet-maatschappij belanden zo'n fragmenten dus op YouTube. Hier kan je dus een beetje een indruk krijgen van die energie waar ik over spreek.